कविता – दिशा

कविता –दिशा

चुकलेली वाट

नेहमीच भरकटवत नाही...

कधी तीच

योग्य दिशेची

पहिली नांदी ठरते.

चुकीची माणसं

मनाला जखमा देतात;

पण त्यांच्यामुळेच

मायेचा स्पर्श

ओळखता येतो.

चुकीच्या परिस्थिती

वादळासारख्या धडकतात;

पण त्यांच्या तडाख्यात 

धैर्याची मुळे 

अधिक खोल रुजतात.

चुकीचे अनुभव

डोळे पाणावतात;

पण तेच अश्रू

दृष्टीला

नवं शहाणपण देतात.

जीवन

नेहमी सरळ वाटेने

फुलत नाही;

ते फुलतं

जखमांच्या मातीतून 

उभं राहताना,

अंधारातून

प्रकाश शोधताना.

म्हणून

चुकांना दोष देऊ नको.

त्या म्हणजे

उद्याच्या पहाटेची

पहिली चाहूल...

कारण

प्रत्येक चूक

एक बंद रस्ता नसते;

ती तर

नवं दार उघडणारी

किल्ली असते.

आणि कधी कधी

आपण हरवलो

असं वाटत असतानाच...

आपण

स्वतःलाच

नव्याने सापडत असतो.

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई 

दिनांक: ०२/०८/२०२६ वेळ: ०४:१४