कविता - अक्षय खजिना

साकव्य काव्य स्पर्धा क्रमांक-७६

डॉ. शिवाजी काळे, डॉ. मधुकर दिवेकर व अलका भुजबळ यांच्या वाढदिवसानिमित्त आयोजित काव्य स्पर्धा

विषय: अक्षय तृतीया

शीर्षक: अक्षय खजिना

पहाटेच्या सोनेरी काठावर

आजचा दिवस उगवतो,

सूर्यकिरणांच्या मऊ स्पर्शात

नव्या सुरुवातीचा श्वास दडलेला.

अक्षय तृतीया—

नुसती तिथी नव्हे,

ती काळाच्या भाळावर कोरलेली

न पुसणारी रेघ.

लोक म्हणतात—

आज सोनं विकत घ्यायचं,

धन साठवायचं,

उद्याची बेगमी करायची.

पण या दिवसाचा अर्थ

थोडा वेगळाच भासतो—

हातातल्या दागिन्यांपेक्षा

हृदयातली ऊब जपण्याचा.

आईच्या हातची गरम भाकर,

वडिलांच्या श्रमाचा थेंब,

यांतच उजळते

खऱ्या संपत्तीची निःशब्द प्रभा.

दानात दिलेला एक घास

कधीही कमी पडत नाही,

मनापासून उमटलेला शब्द

काळालाही विसर पडू देत नाही.

आज पेरलेली करुणेची बीजे

उद्याच्या सावलीत रुजतात,

एका क्षणातील माणुसकी

युगांच्या स्मरणात निनादते.

अक्षयता म्हणजे—

साठवलेलं सोनं नव्हे,

तर वाटलेलं प्रेम,

देता देता वाढत जाणारं.

लोभाच्या मृगजळातून बाहेर पडत

मनातली ओल टिकून राहते,

दुसऱ्याच्या आनंदात

स्वतःचा उजेड सापडतो.

या शुभक्षणी

एक शांत संकल्प आकार घेतो—

हात श्रीमंत होण्यापेक्षा

हृदय समृद्ध करण्याचा.

कारण खरं धन तेच,

जे हरवलं तरी कमी होत नाही,

आणि वाटलं तरी संपत नाही.

अक्षय तृतीया सांगते—

वेळ सरतो, क्षण विरतात,

मनापासून केलेली कृती

अनंतात कोरली जाते.

म्हणून आज—

सोने विकत घेऊ नका,

क्षण जपा,

नाती जपा,

हृदयाचं दार उघडं ठेवा…

कारण तिजोरीत साठलेलं धन

फक्त नाव पुढे नेतं,

मनात साठवलेलं प्रेम—

पिढ्यान्‌पिढ्या जगत राहतं…

नाव विरलं तरी

उरतो तोच ठेवा—

अक्षय.

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई

दिनांक: १९/०४/२०२६ वेळ: ०८:५४