महाशिवरात्र — काळाच्या भाळावरची शांतता

कविता – महाशिवरात्र — काळाच्या भाळावरची शांतता

महाशिवरात्र —

अंधाराच्या गर्भातून

प्रकाश जन्माला घालणारी

अंतःकरणाची प्रसूतीवेदना.

रात्र दाटते

आणि

मन उजळतं,

जागा होतो

शिवश्वास.

निःशब्द काळाच्या छातीत

धडधडणारी

अमर शांतता —

महाशिवरात्र — 

काळाच्या भाळावरची शांतता.

भस्मरेषेत

विसर्जित अहं,

त्रिनेत्रात

जळालेली अज्ञानछाया.

डमरूच्या स्पंदनांत

जीवनाची आद्य लय,

तांडवाच्या उर्जेत

निर्भय अस्तित्वाची घोषणा.

केशांतील गंगेचा

करुण प्रवाह,

जखमांच्या दाहावर

शीतल विश्वास.

कैलासावर

मौनाची गूढ मुद्रा,

आत्म्याच्या गर्भात

निर्मळ निर्वाण.

शिव म्हणजे

अवसान,

शिव म्हणजे

समर्पण,

शिव म्हणजे

विघटनातून घडणारी

नवसृष्टी.

या एका रात्री

माणूस

देहातून

चेतनेपर्यंत

प्रवास करतो.

अंधारातून

स्वतःला ओळखतो,

आणि

प्रकाश होऊन

उगवतो.

महाशिवरात्र —

स्वतःतील रुद्राला

करुणेचा शिव बनवणारी

अमर जागृती.

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई 

दिनांक : १५/०२/२०२६ वेळ  : १०:५३