कविता – शांततेचा थांबा

कविता – शांततेचा थांबा

शांततेचा थांबा —

क्षणभर मागे सरकून

जीवनाचा अर्थ शोधण्याची

नि:शब्द कला.

धावत्या जगाच्या कोलाहलात

स्वतःला अलगद बाजूला ठेवणारी

अंतर्मुख पावलं,

गर्दीत हरवलेली दिशा

हळुवार परत मिळवणारी

स्थिर नजर.

गोंधळलेल्या विचारांवर

संयमाची मऊ चादर,

मनाला दिलासा देणारी

सजग जाणीव.

अधीरतेच्या सावलीत

समजुतीचा उजळ दीप,

आशेचा मार्ग दाखवणारा

श्वास.

क्षणिक यशाच्या झगमगाटातून

खऱ्या मूल्यांकडे

नेणारी स्वच्छ वाट.

मनावरच्या ओझ्यांत

सहज विरघळणारी

समाधानाची धार.

वेदनेच्या पायवाटेवर

धैर्याचं सावध पाऊल,

विश्वास जागवणारी

ऊर्जा.

हृदयाच्या कोलाहलात

मौनाचं

आत्मपरीक्षण घडवणारी

शांतता.

रोजच्या धावपळीत

स्वतःकडे पाहण्याची

कला.

जगण्याच्या रणांगणात

विवेकाचं कवच,

जीवनाला दिशा देणारा

आधार.

अस्थिरतेच्या प्रवाहात

स्थैर्याची निर्मळ सरिता,

मनाला सावरणारी

शक्ती.

आवेगाच्या भरात

समतोलाचा

सुवर्ण क्षण.

असंतोषाच्या गर्तेत

स्वीकृतीचा

निश्छल श्वास.

सतत मिळवण्याच्या हव्यासात

पुरेपणाची

शांत अनुभूती.

आणि अखेर —

शांततेचा थांबा म्हणजे

मागे पाऊल टाकून

खऱ्या महत्त्वाचं

हृदयस्पर्शी दर्शन.

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई 

दिनांक : १४/०२/२०२६ वेळ : १४:१३