कविता – सहवास


कविता – सहवास

जवळ असणं म्हणजे
एकत्र चालणं नव्हे
तर वेगवेगळ्या वाटांवरूनही
एकाच भावविश्वात राहणं

उपस्थिती म्हणजे
शब्दांची आवश्यकता न भासता
शांततेत उमटलेली
सुरक्षिततेची जाणीव

साथ म्हणजे
दुःख मांडण्याआधीच
मनाने ओळखलेली
मनाची सूक्ष्म हालचाल

उजेडात बदल न होणारी
आणि सावलीतही न ढळणारी
भावनिक समरसता

स्पर्श न करता
अंतरावरूनच
विश्वासाने उमटलेली
अदृश्य छाया

स्वतःचे अस्तित्व अबाधित ठेवून
समोरच्याला दिलेली
पूर्ण मोकळीक
आणि मान

जिथे अहंकार विरघळतो
आणि आपुलकी
नि:शब्दपणे उभी राहते
तोच खरा सहवास

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई 
दिनांक : १८/०१/२०२६ वेळ : १८:००

Post a Comment

Previous Post Next Post