कविता – अधुरे स्वप्न साजिरे

कविता – अधुरे स्वप्न साजिरे

काही स्वप्ने

पूर्णत्वाच्या उंबरठ्यावर

थांबलेली असतात,

तरीही त्यांच्या डोळ्यांतला

उजेड आटलेला नसतो.

मुठीत न मावलेली वाळू

मन अधिक घट्ट धरून ठेवते,

कारण अपूर्णतेतच

प्रयत्नांना

खरी धार लाभते.

पराभवाच्या सावलीत

आशा कोमेजत नाही,

ती मातीशी नाते जोडून

पुन्हा अंकुरण्याची

जिद्द साठवते.

जे गाठता आलं नाही

तेच चालायला शिकवत राहतं,

थांबलेल्या पावलांमधूनच

पुढच्या वाटा

हळूच आकार घेतात.

अधुरे स्वप्न साजिरे

म्हणजे अपयश नव्हे,

तर जिद्दीने भरलेला

श्वास—

जो थकला तरी

माघार घेत नाही.

जिथे पूर्णतेचा हट्ट नसतो,

तिथे स्वीकाराची शांतता

निवास करते,

आणि आत्मविश्वास

हळूहळू

मनात रुजतो.

काही कथा शेवट न गाठताही

खोलवर उतरतात,

काही वाटा मुक्कामाविना

जीवनाला

अर्थ देतात.

जीवनाला परिपूर्णतेपेक्षा

प्रामाणिक प्रयत्न हवेत,

कारण अपूर्ण स्वप्नांच्या

कड्यावर उभा असलेला माणूसच

क्षितिजापलीकडे झेपावणाऱ्या

पहिल्या पक्ष्याची

धडधड ऐकू शकतो—

आणि त्यातच

उद्याचा सूर

हळूच जन्म घेतो.

©गुरुदत्त दिनकर वाकदेकर, मुंबई 

दिनांक : ३१/०१/२०२६ वेळ : ०४:१४